Przyczyną wybuchu wojen grecko-perskich było tyranizowanie przez Persów greckiej kolonii Miletu, oraz walka o dominację na morzu. W roku 499 p.n.e w Milecie dochodzi do wybuchu powstania anty-perskiego. Powstańcy oczekiwali wsparcia ze strony innych polis, ale nie otrzymali go dostatecznie dużo. Z rozkazu Dariusza I Milet został zburzony. W 490 r p.n.e. dochodzi do słynnej bitwy pod Maratonem. Siły perskie z rozkazu Dariusza I wylądowały w Attyce na równinie pod Maratonem. Siły Aten były znacznie słabsze, ale w dniu bitwy wojskiem dowodził strateg Miltiades. Postanowił nie czekać na wsparcie ze strony Sparty i zastosowawszy szyk zwany falangą typu greckiego pokonali Persów. Kolejna ważna bitwa ma miejsce 10 lat później. Jest to bitwa pod Termopilami. Niestety jest to bitwa przegrana przez Greków. W wyniku zdrady, Leonidas, król Sparty i 300 Spartan musiało podjąć się samobójczej walki z wrogiem dla ocalenia pozostałych oddziałów greckich. Kolejne bitwy, tj. pod Salaminą czy Platejami były walkami wygranymi przez Greków. Wojna zakończyła się jednak dopiero w roku 449 p.n.e. tak zwanym pokojem Kaliasa.