Jedną z ciekawszych reform Klejstenesa było wprowadzenie ostracyzmu, czyli sądu skorupkowego. Ponieważ Ateny były demokratycznym polis, wszelkie przejawy nawet kiełkującej tyranii były dławione jak najszybciej. Wprowadzenie ostracyzmu uregulowało tą kwestię prawnie. Polegało to na tym, że obywatele Aten zbierali się na ateńskiej agorze i mając glinianą skorupkę (stąd nazwa ostracyzm) wypisywali na niej nazwisko tego, kto stanowił ich zdaniem zagrożenie dla demokracji ateńskiej, czyli przejawiał skłonności do tyranizowania. Jeżeli konkretne nazwisko powtarzało się, człowiek taki zostawał wydalony z Aten na 5 lub 10 lat. Po upływie tego czasu mógł swobodnie wrócić do Aten, przez okres banicji nie tracił majątku ani funkcji jeżeli takie sprawował. Z założenia sąd skorupkowy miał chronić przed wprowadzeniem tyranii, ale ostatecznie zaczął służyć jako broń do rozgrywek politycznych. Człowieka, skazanego na banicję można było wezwać do powrotu do Aten wcześniej. Praktyka taka miała miejsce w czasie wojen z Persami. Ostracyzm jako bojkot towarzyski jest praktykowany do dziś. Założenie było dobre, ale ludzka przewrotność doprowadziła do wypaczenia dobrej ideologii